Etapy kwalifikacji

Pacjenci są kwalifikowani do leczenia wentylacyjnego przez specjalistę anestezjologii i intensywnej terapii albo specjalistę chorób płuc. Kwalifikacja odbywa się w szpitalu
i polega na stwierdzeniu wskazań do terapii wentylacyjnej (hipowentylacja pęcherzykowa, zaburzenia gazometryczne, osłabienie mięśni oddechowych) oraz potwierdzeniu
niemożności zastosowania innej formy terapii niż wentylacja mechaniczna, stwierdzeniu braku przeciwwskazań (czyli sytuacji, które mogłyby uniemożliwić bezpieczne
prowadzenie terapii wentylacyjnej w domu).

Kwalifikacja do terapii wentylacyjnej polega na ustaleniu wskazań:

  • obecności choroby dającej objawy niewydolności oddechowej
  • stwierdzeniu objawów klinicznych hipowentylacji pęcherzykowej
  • określeniu wydolności mięśni oddechowych i sprawności odruchu kaszlowego
  • potwierdzeniu wyników badań (gazometrycznego, spirometrycznego, polisomnograficznego – badania snu)

Określane są też warunki mające wpływ na opiekę wentylacyjną i jej jakość ( możliwości opiekunów, warunki lokalowe, podstawowa opieka zdrowotna).

Włączenie do terapii wentylacyjnej zawsze odbywa się w szpitalu (1-2 dniowe wdrożenie do leczenia respiratorem pacjentów nieinwazyjnych, 7-10 dni pacjentów inwazyjnych).
Jest to czas potrzebny na adaptację do respiratora domowego, obserwację celem wykluczenia wczesnych powikłań wentylacji dodatnimi ciśnieniami, szkolenie opiekunów.