Wskazania

Głównym wskazaniem do stosowania wentylacji mechanicznej jest taka niewydolność oddechowa, której nie można leczyć inaczej jak tylko przy pomocy respiratora.
Niewydolność oddechowa może być całkowita – i wtedy trzeba stosować respirator przez całą dobę, albo częściowa, ujawniająca się najczęściej w nocy – wówczas wystarczy
tylko okresowe wspomaganie oddechu.

Do tego, żeby wydolnie i sprawnie oddychać muszą być spełnione następujące warunki:

  • mózg musi generować impulsy oddechowe,
  • sygnał musi zostać przekazany poprzez rdzeń kręgowy i nerwy rdzeniowe do mięśni oddechowych,
  • mięśnie oddechowe muszą prawidłowo się kurczyć,
  • klatka piersiowa nie może być zdeformowana,
  • powietrze musi bez przeszkód przepływać przez drogi oddechowe,
  • wymiana gazowa (tlenu i dwutlenku węgla) w pęcherzykach nie może być zaburzona.

Jeżeli którykolwiek z tych procesów jest zachwiany, mogą powstać warunki do rozwoju niewydolności oddechowej czyli zaburzenia prawidłowego oddychania.

Wskazania do stosowania wentylacji domowej (czyli choroby prowadzące do niewydolności oddechowej):

1. Choroby nerwowo-mięśniowe:

  • miopatie,
  • dystrofie mięśniowe (Duchenne’a , Beckera),
  • rdzeniowy zanik mięśni (SMA),
  • stwardnienie zanikowe boczne (SLA),
  • stany po poliomyelitis (choroba Heinego-Medina).

2. Stany po wysokich (szyjnych) urazach rdzenia kręgowego.
3. Choroby ośrodkowego układu nerwowego:

  • zespoły hipowentylacji pochodzenia centralnego (tzw „klątwa Ondyny”),
  • uszkodzenia naczyniopochodne.

4. Choroby ściany klatki piersiowej:

  • kyphoskolioza (skrzywienie kręgosłupa) i inne deformacje klatki piersiowej,
  • stany po operacjach płuc i klatki piersiowej.

5. Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP).
6. Zespół hipowentylacji otyłych (zespół Pickwicka).
7. Inne:

  • włóknienie płuc,
  • chorzy oczekujący na przeszczep serca i płuc,
  • różne zespoły wad wrodzonych,
  • wybrane przypadki z zakresu medycyny paliatywnej, niewydolności krążenia,
  • mukowiscydoza – w wybranych przypadkach,
  • bezdech senny – przede wszystkim pochodzenia centralnego, ale także wybrane przypadki bezdechu obturacyjnego.

Nie ma limitu wiekowego – leczeni mogą być dzieci i dorośli.

Oczywiście nie we wszystkich wymienionych chorobach leczenie niewydolności oddechowej należy zaczynać od zastosowania respiratoroterapii.
Decydujące znaczenie ma fakt istnienia hipowentylacji pęcherzykowej objawiający się hiperkarbią (czyli podwyższonym stężeniem dwutlenku węgla we krwi)
oraz hipoksemią (czyli obniżonym stężeniem tlenu).
Istotne jest również stwierdzenie osłabionej czynności mięśni oddechowych.